What is BFT?

Byzantine Fault Tolerance (BFT) is de algemene categorie van consensusalgoritmen die correct blijven functioneren zelfs wanneer een deel van de deelnemers in het netwerk defect is of kwaadwillig handelt. De naam verwijst naar het Byzantijnse Generaalsprobleem, een gedachte-experiment uit 1982 geformuleerd door Leslie Lamport, Robert Shostak en Marshall Pease. Het probleem beschrijft de uitdaging om consensus te bereiken in een gedistribueerd systeem waar communicatiekanalen onbetrouwbaar zijn en deelnemers valse informatie kunnen verspreiden.

Het fundamentele resultaat is dat BFT-consensus mogelijk is zolang minder dan een derde van de deelnemers (f < n/3) kwaadwillig is. BFT-protocollen bieden doorgaans deterministische finaliteit — een bevestigde beslissing kan niet worden teruggedraaid. De communicatiecomplexiteit varieert per implementatie, van O(n²) voor klassieke PBFT tot O(n) voor moderne protocollen zoals HotStuff. BFT-protocollen worden gekenmerkt door hun sterke consistentiegaranties, waardoor ze bijzonder geschikt zijn voor toepassingen waar absolute zekerheid over de staat van het systeem noodzakelijk is.

BFT vormt de theoretische basis voor een groot deel van de moderne blockchain-consensusprotocollen. Vrijwel alle Proof of Stake-blockchains gebruiken een variant van BFT voor hun consensuslaag, waaronder Tendermint (Cosmos), Casper FFG (Ethereum), HotStuff (Aptos) en vele anderen. Het BFT-concept is ook dominant in enterprise-blockchains zoals Hyperledger Fabric en permissioned netwerken waar de nadruk ligt op deterministische finaliteit en bekende deelnemers.