Nakamoto Consensus Algorithm | cryptocurrencies, blockchains & live prices

Nakamoto Consensus is het oorspronkelijke consensusprotocol dat door Satoshi Nakamoto werd geïntroduceerd in het Bitcoin-whitepaper van 2008. Het protocol combineert Proof of Work (PoW) met de longest-chain regel: miners concurreren om een cryptografische puzzel op te lossen, en de eerste die slaagt mag een blok toevoegen aan de keten. Als er meerdere geldige ketens bestaan (een fork), kiest het netwerk altijd de langste keten — de keten met het meeste bewezen werk — als de canonieke versie.

Nakamoto Consensus biedt probabilistische finaliteit: de waarschijnlijkheid dat een transactie wordt teruggedraaid neemt exponentieel af met elke extra bevestiging (blok) bovenop het blok dat de transactie bevat. Bij Bitcoin wordt doorgaans 6 bevestigingen (ongeveer 60 minuten) als voldoende beschouwd voor grote transacties. Het protocol is opmerkelijk robuust en simpel, maar heeft inherente beperkingen: de energieconsumptie is hoog, de doorvoer is beperkt (7 transacties per seconde bij Bitcoin), en de bloktijd is relatief lang (10 minuten). De veiligheid berust op de aanname dat een meerderheid van de hashkracht eerlijk is (51%-aanvaldrempel).

Nakamoto Consensus wordt gebruikt door Bitcoin, de eerste en naar marktkapitalisatie grootste cryptocurrency ter wereld. Het protocol wordt ook (in varianten) gebruikt door Bitcoin Cash, Litecoin, Dogecoin en vele andere PoW-blockchains. Ondanks de opkomst van energiezuinigere alternatieven zoals Proof of Stake blijft Nakamoto Consensus het meest battle-tested en bewezen veilige consensusprotocol, met meer dan 15 jaar ononderbroken werking op het Bitcoin-netwerk. Het protocol heeft de basis gelegd voor het gehele blockchain-ecosysteem.