Nick Szabo is een Amerikaanse computerwetenschapper en rechtsgeleerde wiens geschriften uit de jaren negentig een groot deel van het conceptuele fundament legden voor moderne blockchainsystemen. Hij studeerde computerwetenschappen aan de University of Washington en later rechten aan George Washington University, en combineerde beide disciplines in het idee dat contractlogica rechtstreeks in software verankerd kan worden in plaats van uitsluitend te worden afgedwongen door rechtbanken en tussenpersonen.
In een essay uit 1994 muntte Szabo de term "smart contract", een beschrijving van zelfuitvoerende digitale overeenkomsten die automatisch hun voorwaarden uitvoeren zodra vooraf gedefinieerde condities zijn vervuld. Hij gebruikte de verkoopautomaat als bekend voorbeeld: die accepteert betaling en levert een product zonder menselijke tussenpersoon, een model waarvan hij zag dat het kon opschalen naar veel complexere financiële en juridische constructies.
In 1998 stelde hij "Bit Gold" voor, een ontwerp voor een gedecentraliseerde digitale valuta gebaseerd op proof of work, cryptografische tijdstempels en een gedistribueerd eigendomsregister om dubbele uitgaven te voorkomen, allemaal zonder centrale uitgever. Bit Gold werd nooit daadwerkelijk gebouwd, maar de architectuur liep sterk vooruit op Bitcoin, dat een decennium later lanceerde, en Satoshi Nakamoto zelf noemde het als een inspiratiebron.
Vanwege deze overlappende ideeën is Szabo al lange tijd een van de meest besproken kandidaten voor de werkelijke identiteit van Nakamoto, een claim die door sommige taalkundige analyses van zijn schrijfstijl wordt ondersteund maar door Szabo consequent wordt ontkend. Hij maakte in de jaren negentig ook deel uit van de cypherpunkbeweging, waarvan de nadruk op privacy en cryptografisch vertrouwen mede het vroege denken vormgaf achter Bitcoin en het bredere decentralized finance ecosysteem dat later voortbouwde op zijn smart contract concept.