Perpetual Futures

Een perpetual future is in feite een synthetische positie: hij bootst het aanhouden van de onderliggende asset op margin na, voor altijd, zonder dat het contract ooit hoeft te worden doorgerold naar een nieuwe expiratiedatum. Traders openen een positie met slechts een fractie van de notionele waarde als onderpand en gebruiken vervolgens leverage om de blootstelling in beide richtingen, long of short, te vergroten.

Het mechanisme dat dit mogelijk maakt, is de funding rate. Elke paar uur (meestal elke acht uur, al rekenen sommige platforms zelfs per uur af) wisselen longs en shorts onderling een kleine betaling uit; de exchange zelf houdt daar niets van over. Handelt het perpetual-contract boven de spotindex, dan wordt de funding rate positief en betalen longs aan shorts, wat verdere opbouw van longposities ontmoedigt. Handelt het onder de spotprijs, dan betalen shorts juist aan longs. Dit voortdurende trekken en duwen houdt de contractprijs verankerd aan de spotprijs, ook al is er geen expiratiedatum die convergentie afdwingt.

Het product werd uitgevonden door BitMEX, dat in mei 2016 zijn XBTUSD perpetual swap lanceerde als oplossing voor particuliere traders die in de war raakten van futures met een vervaldatum. Inmiddels heeft vrijwel elke grote exchange dit ontwerp gekopieerd, en perpetuals zijn nu verantwoordelijk voor het overgrote deel van al het handelsvolume in crypto-derivaten, waarmee ze de spothandel op veel platforms in de schaduw stellen.

Omdat posities nooit verlopen, kunnen traders funding ook als op zichzelf staande inkomstenbron behandelen, bijvoorbeeld via cash-and-carry trades die een spotaankoop combineren met een short perpetual. De belangrijkste risico's zijn liquidatie door leverage en plotselinge omkeringen van de funding rate tijdens volatiele markten.