Transaction fee

Een transaction fee (transactiekosten) is de betaling die aan een blockchaintransactie wordt gekoppeld om de nodes te compenseren die de transactie valideren, ordenen en permanent vastleggen. In plaats van een vaste toeslag prijzen de meeste netwerken deze fee dynamisch: hoe meer mensen op een bepaald moment strijden om beperkte blockruimte, hoe meer een verzender doorgaans moet bieden om snel meegenomen te worden.

Bij Bitcoin worden fees berekend per byte aan data die een transactie inneemt, uitgedrukt in satoshi per virtuele byte (sat/vB), niet als percentage van het verzonden bedrag. Een transactie wacht in de mempool tot een miner haar meeneemt, en tijdens drukke periodes bieden verzenders in feite tegen elkaar op om voor te dringen. Ethereum herzag zijn fee-markt met het EIP-1559-mechanisme uit de London-upgrade, waarbij de kosten worden opgesplitst in een algoritmisch aangepaste base fee die wordt verbrand in plaats van aan iemand betaald, plus een optionele priority fee (tip) die naar de validator gaat voor snellere opname.

Fees dienen twee doelen naast simpele betaling: ze compenseren de miners of validators die het netwerk beveiligen, en ze ontmoedigen spam door het duur te maken een chain te overspoelen met waardeloze transacties. Niet elk netwerk rekent er een aan. Feeless ontwerpen zoals Nano gebruiken een account-gebaseerde "block-lattice"-structuur in plaats van één gedeelde chain, waardoor fees helemaal wegvallen, terwijl sommige andere netwerken staking- of resource-allocatiemodellen gebruiken in plaats van kosten per transactie.

Fee-niveaus kunnen sterk schommelen met de vraag, van een fractie van een cent in rustige periodes tot enkele dollars tijdens piekdrukte. De meeste wallets stellen tegenwoordig een fee voor op basis van de actuele netwerkcondities voordat een transactie wordt uitgezonden, en sommige laten toe deze later te verhogen als de bevestiging te traag verloopt.