Wash trading vindt plaats wanneer dezelfde partij, of onderling afgestemde partijen, tegelijk hetzelfde asset kopen en verkopen om handelsactiviteit te fabriceren zonder dat er echt eigendom of marktrisico verandert. In de crypto-wereld wordt het meestal gebruikt om het gerapporteerde volume van een exchange op te blazen, omdat rankingsites en traders volume vaak als vuistregel gebruiken voor liquiditeit en betrouwbaarheid. Een token met verzonnen volume kan zo veel actiever verhandeld lijken dan het in werkelijkheid is, waardoor beleggers denken dat er echte vraag bestaat.
De techniek kent meerdere vormen: een exchange die met bots tegen zijn eigen orderboek handelt, een projectteam of een betaalde market maker die trades laat rondgaan tussen wallets die het zelf beheert, of high-frequency bots die koop- en verkooporders binnen enkele seconden van elkaar matchen. Academisch onderzoek naar tientallen exchanges laat zien dat op licht gereguleerde platforms verzonnen volume soms het grootste deel van de gerapporteerde activiteit uitmaakte, terwijl blockchain-analysebedrijven die on-chain trades op decentralized exchanges volgen, vermoedelijke wash trading op een veel kleiner aandeel van het totale volume schatten, omdat publieke ledgers herhaald zelf-handelen makkelijker traceerbaar maken.
Toezichthouders beschouwen wash trading als marktmanipulatie, niet als een onschuldige marketingtruc. Begin 2026 klaagden Amerikaanse federale aanklagers individuen aan die banden hadden met meerdere crypto market-making firma's, wegens langdurige wash trading- en prijsmanipulatieregelingen uitgevoerd voor betalende klanten, onderdeel van een bredere trend om opgeblazen volume te vervolgen als fraude in plaats van het als een branche-eigenaardigheid te behandelen. Traders kunnen mogelijke wash trading herkennen door orderboekdiepte, bid-ask spreads en de diversiteit van tegenpartijen te controleren, in plaats van alleen op de headline volume-ranking te vertrouwen.