Web3 is een brede visie op de volgende fase van het internet, gebouwd op publieke blockchains in plaats van de gecentraliseerde servers die de meeste hedendaagse platforms aandrijven. Waar het huidige web, vaak Web2 genoemd, data en controle laat verlopen via grote bedrijven, wil Web3 gebruikers hun eigen data, identiteit en digitale assets rechtstreeks laten beheren, met een crypto wallet en een private key in plaats van een bedrijfsaccount.
De term werd in 2014 bedacht door Ethereum-medeoprichter Gavin Wood, die een gedecentraliseerd online ecosysteem omschreef dat is gebouwd op blockchain in plaats van op vertrouwen in tussenpersonen. Wood richtte later de non-profit Web3 Foundation op in Zwitserland, die onderzoeksteams en grants financiert voor projecten die gedecentraliseerde infrastructuur bouwen, met name het Polkadot-netwerk. Die financieringsrol is een van de redenen waarom de term zo vaak opduikt in crypto-discussies, al beschrijft Web3 zelf de bredere beweging, niet alleen die ene stichting.
In de praktijk bestaat Web3 uit een stapel onderling verbonden onderdelen: smart contracts die regels automatisch uitvoeren zonder tussenpersoon, decentralized applications die traditionele webapps vervangen, decentrale exchanges en leenmarkten onder de noemer DeFi, en DAO's waarmee tokenhouders stemmen over beslissingen in plaats van een centraal managementteam.
Critici wijzen erop dat een groot deel van de huidige Web3-activiteit nog steeds afhankelijk is van een klein aantal gecentraliseerde node-providers en exchanges, dat transactiekosten en het instellen van een wallet drempels blijven voor nieuwkomers, en dat de term soms wordt gebruikt als marketingtaal in plaats van een precieze technische standaard. Ondanks die kanttekeningen blijft Web3 de meest gebruikte term voor het ecosysteem van tokens, wallets en on-chain applicaties rond publieke blockchains.