Een DApp, of gedecentraliseerde applicatie, is software waarvan de kernlogica draait op een blockchain in plaats van op servers die eigendom zijn van één bedrijf. In plaats van te vertrouwen op een centrale partij die data opslaat en regels afdwingt, besteedt een DApp die taken uit aan smart contracts die on-chain zijn geïmplementeerd: code die precies uitvoert zoals geschreven en niet stilletjes kan worden aangepast, gepauzeerd of gecensureerd door één partij zodra deze live staat.
De meeste DApps combineren drie lagen: een blockchain-backend die de status opslaat en transacties verwerkt, een of meer smart contracts die de regels van de applicatie vastleggen, en een frontend, vaak een gewone website of mobiele interface gebouwd met vertrouwde tools zoals JavaScript, waarmee gebruikers met het contract kunnen interacteren. Gebruikers koppelen doorgaans een crypto wallet om transacties te ondertekenen, en elke actie, een swap, een stem, een bod, wordt vastgelegd op het grootboek in plaats van in een privédatabase.
Het concept reikt veel verder dan financiën. Bekende voorbeelden zijn de gedecentraliseerde exchange Uniswap, de NFT-marktplaats OpenSea, en games zoals Axie Infinity en Decentraland, waar in-game bezittingen en land bestaan als tokens die de speler daadwerkelijk bezit. Het bestuur van een DApp wordt soms overgedragen aan de community via een DAO, en veel DApps slaan grote bestanden off-chain op via netwerken zoals IPFS, terwijl alleen kritieke logica en eigendomsgegevens op de blockchain zelf blijven staan, meestal Ethereum en de bijbehorende layer-2-netwerken.
Omdat smart contract-code lastig te wijzigen is na implementatie, kunnen bugs of exploits kostbaar uitpakken, en is er, anders dan bij een traditionele app, zelden een bedrijf dat een transactie kan terugdraaien of een terugbetaling kan aanbieden.