Harold Thomas "Hal" Finney II (1956-2014) was een Amerikaanse computerwetenschapper wiens carrière de brug vormt tussen de cryptografiewereld van vóór Bitcoin en de eerste werkende software ervan. Als aan Caltech opgeleide ingenieur bracht hij het grootste deel van zijn professionele leven door bij PGP Corporation, waar hij als tweede developer in dienst kwam na Phil Zimmermann en meebouwde aan de encryptietools die private, verifieerbare digitale communicatie voor gewone gebruikers mogelijk maakten.
Finney was een actieve stem op de Cypherpunk mailinglist van de jaren negentig, beheerde vroege anonieme remailers en verdedigde het idee dat cryptografie macht kon verschuiven van overheden en bedrijven naar individuen. In 2004 bouwde hij RPOW (Reusable Proofs of Work), een systeem waarmee een computationeel bewijs van werk als token kon worden uitgewisseld: een directe conceptuele voorloper van Proof of Work (PoW) zoals later gebruikt bij Bitcoin-mining.
Toen Satoshi Nakamoto eind 2008 de Bitcoin whitepaper publiceerde, was Finney een van de eersten die de client downloadde en draaide, en werd hij binnen enkele dagen na de lancering de tweede node-operator van het netwerk. Op 12 januari 2009 ontving hij de allereerste geregistreerde Bitcoin-transactie, tien BTC rechtstreeks verstuurd door Satoshi, en wisselde hij de weken erna per e-mail bugmeldingen met hem uit.
Nadat bij hem in 2009 ALS werd vastgesteld, bleef Finney bijdragen aan de vroege ontwikkeling van Bitcoin, ook toen de ziekte hem steeds verder verlamde; later schreef hij code met behulp van een eyetrackingsysteem. Zijn combinatie van cryptografische achtergrond en hands-on betrokkenheid bij Bitcoin heeft herhaaldelijk speculatie gevoed dat hij Satoshi Nakamoto was, een theorie die hij ontkende en die latere analyses grotendeels hebben ontkracht.