Layer 3

Een Layer 3 (L3) is een blockchain die bovenop een Layer 2-netwerk wordt gebouwd en zo een derde niveau aan de blockchain-schaalstack toevoegt. Waar een Layer 2 bedoeld is om een volledige basisketen te schalen, bedient een Layer 3 meestal één applicatie of ecosysteem met een eigen, toegewijde omgeving.

De stack werkt van onder naar boven. Een Layer 1 zoals Ethereum zorgt voor consensus en definitieve afwikkeling, Layer 2-rollups bundelen transacties en plaatsen bewijzen of gecomprimeerde data terug op de basisketen, en een Layer 3 wikkelt af op de Layer 2 eronder. De veiligheid stroomt langs deze keten naar beneden: een L3 is slechts zo betrouwbaar als de L2 waarop deze afwikkelt, en de keuzes rond databeschikbaarheid zijn daarbij bepalend. Veel L3's houden transactiedata buiten de basisketen om kosten te besparen, wat de garanties verzwakt in vergelijking met een volledige rollup.

Teams kiezen voor een L3 vanwege app-specifieke controle. Veelvoorkomende redenen zijn een eigen gas-token, toegewijde doorvoercapaciteit die niet met andere apps wordt gedeeld, ingebouwde privacyfuncties of logica die is afgestemd op gaming, met transactiekosten die vaak nog lager liggen dan op de onderliggende L2.

Bekende voorbeelden zijn Arbitrum Orbit-chains die afwikkelen op Arbitrum One, ZK Chains (voorheen Hyperchains genoemd) gebouwd met ZKsync-technologie, en appchains die op Base worden gelanceerd.

Over Layer 3's bestaat discussie. Ethereum-medeoprichter Vitalik Buterin waarschuwde dat het stapelen van lagen de schaalbaarheid niet automatisch vermenigvuldigt, en elke extra laag voegt bridging-stappen toe en versnippert liquiditeit over ketens. Een goed begrip van de Layer 2 waarop een project afwikkelt, en het rollup-ontwerp daarachter, is daarom het natuurlijke startpunt bij het beoordelen van een Layer 3.