De term ontleent zijn betekenis aan ouderwetse oplichtingspraktijken, waarbij een "shill" een ingehuurde handlanger was die deed alsof hij een enthousiaste klant was om anderen te lokken. In crypto beslaat shilling een heel spectrum: aan het ene uiterste staat een oprechte holder die enthousiast is over een project waarin hij gelooft, en aan het andere uiterste een betaalde promotor die een financieel belang verzwijgt. Wat gewone enthousiasme onderscheidt van shilling is meestal het gebrek aan transparantie en de eenzijdigheid van de boodschap, die zelden risico's, concurrerende projecten of het eigen uitstapplan van de promotor vermeldt.
Shilling speelt zich doorgaans af op sociale platforms zoals X, YouTube, Telegram en Discord, waar influencers overdreven prijsvoorspellingen, onverifieerbare claims of "gegarandeerde" rendementen posten. Sommige shills zijn simpelweg bag holders die een token dat ze al bezitten proberen op te hemelen zodat de vraag de prijs hoog genoeg opdrijft om te verkopen; wanneer dit op grote schaal gecoördineerd gebeurt, overlapt het met een Pump and Dump-schema. Anderen worden rechtstreeks betaald vanuit het marketingbudget van een project, soms via niet-openbaar gemaakte betalingen. Toezichthouders hebben dit opgemerkt: de Amerikaanse SEC heeft beroemdheden beboet, waaronder Kim Kardashian in 2022, voor het promoten van cryptoassets zonder te onthullen dat ze daarvoor betaald kregen.
Waarschuwingssignalen zijn onder meer vage of ontbrekende technische details, taal die urgentie creëert om koopbeslissingen te forceren, en accounts die uitsluitend bullish content over één munt posten. Omdat shilling social proof uitbuit en onrealistische verwachtingen kan versterken, is het een belangrijke aanjager van impulsieve aankopen en een veelvoorkomende metgezel van speculatieve zeepbellen.