Token Sale

Naast het basisidee van "koop tokens om een project te financieren" verloopt een token sale meestal in fasen in plaats van als één enkele gebeurtenis. Vroege rondes (seed en private sale) worden aangeboden aan venture funds, angel investors en strategische partners tegen de laagste prijzen, vaak met minimale inleg van duizenden dollars. Pas later gaat de verkoop open voor retailbeleggers via een publieke ronde, meestal uitgevoerd als een Initial Coin Offering (ICO), een IEO georganiseerd door een exchange launchpad, of een Initial DEX Offering (IDO) op een decentrale exchange.

Elk format heeft een ander vertrouwensmodel. Bij een ICO verkoopt een project rechtstreeks aan kopers zonder noemenswaardige externe toetsing, waardoor de due diligence volledig bij de investeerder ligt. Bij IEO's verschuift die verantwoordelijkheid naar de hostende exchange, die het project screent en de token direct na de verkoop listet, wat het risico verkleint dat de token nergens verhandelbaar is. IDO's automatiseren het proces verder: het opgehaalde geld wordt direct na afloop van de verkoop gekoppeld aan de nieuwe token in een liquidity pool, wat zorgt voor directe, permissionless handel zonder KYC, al is de liquiditeit doorgaans dunner en de prijsvolatiliteit hoger dan bij een centrale listing.

Tokens die aan vroege investeerders worden verkocht, komen bijna altijd met een vestingschema, waarbij de tokens geleidelijk worden vrijgegeven over maanden of jaren, vaak na een initiële lock-up periode (de "cliff"). Dit ontmoedigt vroege investeerders om vlak na de listing grote hoeveelheden tokens te dumpen en helpt de prijsvorming ordelijk te houden. Omdat token sales van oudsher fraude en ongeregistreerde effectenaanbiedingen hebben aangetrokken, eisen toezichthouders in veel rechtsgebieden nu openbaarmaking of vergunningen, afhankelijk van hoe de tokens zijn gestructureerd en op de markt worden gebracht.