IEO

Bij een IEO voert de exchange zelf de tokensale uit via een speciaal launchpad, waarbij kopers een account moeten hebben en op dat platform hun identiteit moeten verifiëren voordat ze mogen deelnemen. Omdat de exchange het project screent, de voorwaarden van de sale bepaalt en de token doorgaans binnen enkele dagen na afsluiting laat noteren voor handel, neemt een IEO veel van het handmatige risico weg dat kenmerkend was voor het eerdere tijdperk van de Initial Coin Offering (ICO), zoals het versturen van funds naar het verkeerde smart contract-adres.

Het model brak door in januari 2019, toen Binance Launchpad de sale van BitTorrent (BTT) organiseerde, die binnen enkele minuten was uitverkocht en tientallen andere exchanges, waaronder OKX, Huobi en KuCoin, ertoe bracht dat jaar met concurrerende launchpads te komen. Projecten zoals Fetch.ai en Matic Network (nu Polygon) haalden op deze manier funding op voordat ze direct genoteerd werden op de gastexchange, wat vroege kopers directe liquiditeit gaf die ICO-investeerders vaak misten.

Een IEO kent nog steeds reële risico's. Screening door de exchange is geen goedkeuring van een toezichthouder, en een notering garandeert niet dat een project op lange termijn levensvatbaar is of goed presteert na de lancering. De toegang is bovendien beperkt: kopers moeten meestal KYC-controles doorlopen, het native token van de exchange aanhouden, of zich kwalificeren via een lotingssysteem, wat de deelname beperkt in vergelijking met een volledig permissionless Initial DEX Offering (IDO) op een decentrale exchange.

Toezichthouders, waaronder de Amerikaanse SEC, hebben gewaarschuwd dat betrokkenheid van een exchange een IEO niet automatisch tot een geregistreerd of goedgekeurd effectenaanbod maakt. Kopers doen er dus goed aan de onderliggende voorwaarden van de Token Sale zelf te onderzoeken in plaats van alleen te vertrouwen op de reputatie van het platform.