Uncle Block

Ethereums proof-of-work-protocol gebruikte een aangepaste versie van de GHOST-regel (Greedy Heaviest Observed Subtree) om te bepalen welk concurrerend block canoniek werd, en een uncle block was het bijproduct: een volledig, correct gemined block dat die race verloor, maar toch werd aangehaald door een later "nephew"-block in plaats van simpelweg te worden verworpen.

Omdat Ethereums blocktijd ongeveer 13 tot 15 seconden bedroeg, veel korter dan Bitcoins 10 minuten, kwam het vaak voor dat twee miners vrijwel gelijktijdig een geldig block op dezelfde hoogte vonden. In plaats van die rekenkracht te laten verspillen, zoals bij een Bitcoin orphan block gebeurt, liet Ethereums protocol een canoniek block tot twee recente uncles via hun hash aanhalen, waardoor hun proof-of-work werd meegeteld in de totale moeilijkheidsgraad van de chain.

De beloningen volgden een glijdende formule: een uncle die één block later werd opgenomen, kreeg 7/8 van de standaard blockbeloning, aflopend met 1/8 per extra block vertraging, tot maximaal zes blocks te laat. De miner die de uncle aanhaalde, kreeg ook een kleinere "nephew"-bonus van 1/32 van de blockbeloning per aangehaalde uncle. Dit gaf kleinere mining-operaties een eerlijkere kans om toch iets te verdienen, ook als een grotere, beter verbonden pool het hoofdblock won, en het verhoogde de kosten om de geschiedenis te herschrijven, omdat een aanvaller zowel de canonieke chain als de uncles moest overtreffen.

Uncle blocks verdwenen van het Ethereum-mainnet met de Merge van september 2022, toen EIP-3675 de consensus verlegde naar proof-of-stake-validators die elk één block per slot voorstellen in plaats van concurrerende miners. Ethereum Classic, dat na de afsplitsing van Ethereum bij proof-of-work bleef, produceert nog altijd uncle blocks.