Vaporware beschrijft een product dat met veel bombarie publiekelijk wordt aangekondigd, maar nooit echt wordt geleverd, alleen in een sterk afgeslankte vorm verschijnt, of stilletjes verdwijnt zonder officiële annulering. Het woord bestaat al decennia langer dan crypto: het werd begin jaren 80 binnen Microsoft bedacht voor software die was beloofd maar waarvan de ontwikkeling was gestopt, en kwam een paar jaar later in bredere technologiejournalistiek terecht als spot met de gewoonte van de sector om producten te hypen lang voordat ze klaar waren om uit te brengen.
In crypto krijgt vaporware een scherpere lading omdat het vaak direct gekoppeld is aan fondsenwerving. Een team publiceert een whitepaper en een ambitieuze roadmap die een baanbrekend protocol beschrijft, verkoopt tokens of houdt een ICO op basis van dat verhaal, en levert vervolgens nooit een werkend product op, of komt met iets dat veel minder kan dan beloofd. Anders dan bij traditionele software-vaporware, waarbij een bedrijf zijn reputatie op het spel zet maar beleggers doorgaans niets verliezen, hebben tokenhouders bij crypto-vaporware meestal al echt geld betaald voor een belofte.
- Waarschuwingssignalen zijn onder meer vage of steeds opschuivende roadmaps, geen werkend testnet of demo maanden na de lancering, en marketing die de nadruk legt op koers en partnerships in plaats van technische voortgang.
- Vaporware kent gradaties: sommige projecten zijn simpelweg te ambitieus en leveren te weinig, terwijl andere vanaf het begin bewust misleidend zijn.
Regelrecht frauduleuze vaporware, waarbij ontwikkelaars nooit van plan waren iets te bouwen, overlapt sterk met de meer informele cryptoterm shitcoin, al legt vaporware specifiek de nadruk op de kloof tussen belofte en levering, niet op de algehele kwaliteit of intentie van de token.