In plaats van kopers en verkopers order voor order aan elkaar te koppelen, prijst een AMM assets algoritmisch ten opzichte van een gedeelde reserve tokens, zodat iedereen direct kan traden zolang de pool voldoende liquiditeit bevat. Dit ontwerp verving het orderboekmodel uit de traditionele finance door pure code, zodat trades tegen een formule afgehandeld worden in plaats van te wachten tot er een tegenpartij verschijnt.

De oorspronkelijke en nog altijd meest gebruikte versie, gepopulariseerd door Uniswap, gebruikt de constant product formule x*y=k: de twee tokenreserves in een pool moeten na elke trade altijd dezelfde constante opleveren, waardoor het kopen van een asset automatisch de prijs ervan ten opzichte van de andere token verhoogt. Dit creëert een voorspelbare curve, maar het betekent ook dat grote trades ten opzichte van de poolgrootte de prijs sterker bewegen, een effect dat slippage wordt genoemd. Deelnemers die deze pools financieren, bekend als liquidity providers, ontvangen daarvoor een deel van de tradingfees, maar lopen ook het risico op impermanent loss wanneer de prijzen van de gepoolde tokens uiteenlopen.

Latere ontwerpen verfijnden het basismodel. De formule van Curve is geschikt voor stablecoin-paren met minimale prijsbewegingen, terwijl Uniswap v3 en v4 providers laten kiezen om liquiditeit te concentreren binnen zelfgekozen prijsranges in plaats van deze te spreiden over alle mogelijke prijzen, wat de kapitaalefficiëntie verbetert. Uniswap v4 voegde daarnaast aanpasbare "hooks" toe waarmee developers extra logica, zoals dynamische fees, aan een pool kunnen koppelen.

AMM's vormen tegenwoordig de basis van het grootste deel van de swap-activiteit binnen DeFi, van PancakeSwap op BNB Chain tot Curve en Balancer op Ethereum, omdat ze geen centrale beheerder nodig hebben en iedereen simpelweg door tokens te storten market maker kan worden.

Gerelateerde Artikelen