Een liquidity pool werkt door twee (of soms meer) tokens samen te voegen in één smart contract, waarbij een automated market maker-algoritme de wisselkoers tussen beide bepaalt op basis van de verhouding tussen de reserves. De meest gebruikte versie, de constant product formule (x maal y is gelijk aan k), betekent dat elke trade de balans tussen de twee assets verschuift en zo de prijs langs een vaste curve beweegt, zonder orderboek of gematchte tegenpartij.

Iedereen kan liquidity provider worden door een gelijke waarde van beide tokens te storten. In ruil daarvoor ontvang je LP-tokens die je aandeel in de pool vertegenwoordigen en recht geven op een evenredig deel van de handelsfees, meestal tussen 0,05% en 1% per swap, afhankelijk van het protocol en type pool. Dit model, ontwikkeld door vroege AMM's en verfijnd door platforms als Uniswap, verving de rol van traditionele market makers door code en open deelname, en werd zo een kernonderdeel van decentralized finance naast lenen en yield farming.

Het grootste risico is impermanent loss: als de prijzen van de twee tokens na de storting uiteenlopen, herbalanceren arbitragehandelaren de pool ten koste van de provider, waardoor die minder waarde overhoudt dan bij simpelweg vasthouden van de assets. Stablecoin- en gecorreleerde-asset-pools lopen aanzienlijk minder van dit risico, terwijl volatiele paren de fee-inkomsten volledig teniet kunnen doen. Bugs in het smart contract en depegging-events vergroten de blootstelling verder, dus de keuze van de pool weegt net zo zwaar als het aangeboden rendement.

Gerelateerde Artikelen