Bitcoin ATM

Ondanks de naam is een Bitcoin ATM niet gekoppeld aan een bankrekening en geeft hij geen contant geld uit zoals een gewone geldautomaat. Het is een op zichzelf staande kiosk, meestal beheerd door een private crypto-onderneming, waarmee een klant contant geld (of, minder vaak, een debitcard) invoert in ruil voor een kleine hoeveelheid Bitcoin (BTC) of een andere ondersteunde coin, rechtstreeks gestuurd naar een gescand wallet-adres, of andersom crypto verkoopt voor fiat-geld.

De meeste kiosks wereldwijd zijn "alleen kopen": een gebruiker stopt contant geld in de machine, scant een wallet-QR-code, en de coins komen on-chain aan zodra het netwerk de transactie bevestigt, doorgaans binnen een half uur. Two-way-machines waarmee mensen ook crypto voor cash kunnen verkopen bestaan, maar zijn veel minder gebruikelijk, en houden de uitbetaling meestal in totdat er minstens één bevestiging is.

Het gemak heeft een prijs. Operators verwerken een opslag in de getoonde wisselkoers, vaak een spread van een hoog enkelcijferig percentage tot twintig procent, afhankelijk van de machine en locatie, bovenop vaste service- en netwerkkosten. Dat ligt ruim boven de kosten van een gangbare online exchange, waardoor een Bitcoin ATM zich vooral leent voor kleine, incidentele omzettingen van cash naar crypto en niet voor regelmatig traden.

De regelgeving is aangescherpt nu de groei van het aantal installaties afvlakt. Operators eisen steeds vaker een fotolegitimatie en hanteren dagelijkse aankooplimieten, en meerdere rechtsgebieden hebben transactiebedragen begrensd of nieuwe vergunningen bevroren na een golf van fraude waarbij oplichters, die zich voordeden als overheidsfunctionarissen of technische support, slachtoffers onder druk zetten om contant geld in een nabijgelegen machine te stoppen. Wie door een onbekende beller naar een Bitcoin ATM wordt gestuurd, moet dat als een ernstig alarmsignaal beschouwen.