Een centralized exchange (CEX) werkt in veel opzichten als een traditionele effectenmakelaar: het platform draait een eigen matching engine, houdt een intern orderboek bij van koop- en verkooporders, en verwerkt transacties op zijn eigen private ledger in plaats van rechtstreeks op een blockchain. Gebruikers maken doorgaans een account aan, doorlopen Know Your Customer (KYC)-identiteitsverificatie, en storten hun geld in wallets die door het bedrijf worden beheerd. Omdat de exchange zelf de private keys bezit, is handelen snel en zijn de kosten meestal laag, maar gebruikers lopen tegenpartijrisico: als het platform gehackt wordt, geld verkeerd beheert of insolvent raakt, kunnen deposito's verloren gaan.
Binance, Coinbase en Kraken behoren in 2026 nog altijd tot de grootste CEX's qua handelsvolume en reserves, met duizenden markten, waaronder grote paren zoals Bitcoin, naast derivaten, fiat-ingangen en staking- of leenproducten bovenop de kernactiviteit als exchange. Om het vertrouwen te herstellen na spraakmakende ineenstortingen zoals die van FTX in 2022, publiceren veel exchanges nu periodieke proof-of-reserves-attestaties: cryptografische momentopnames die aantonen dat klanttegoeden één-op-één gedekt zijn, al tonen deze momentopnames slechts een enkel tijdstip en onthullen ze geen verborgen verplichtingen.
Toezichthouders richten zich steeds vaker rechtstreeks op dit custodial model: het Europese MiCA-kader, sinds medio 2026 volledig van kracht, en vergunningsregimes elders verplichten CEX's die lokaal actief zijn tot het naleven van kapitaal-, bewaar- en rapportagenormen. Dit toezicht, samen met verplichte KYC en Travel Rule-rapportage, is de belangrijkste afweging tegenover een Decentralized Exchange (DEX), waar handel rechtstreeks vanuit self-custody wallets plaatsvindt zonder ooit controle over het geld aan een derde partij af te staan.