Miners vormen de ruggengraat van proof-of-work netwerken zoals Bitcoin: ze wedijveren duizenden keren per seconde om als eerste een geldige hash te vinden die onder de huidige netwerkdrempel valt. Deze rekenwedstrijd, bekend als Proof of Work, stelt een gedecentraliseerd netwerk in staat om zonder centrale autoriteit overeenstemming te bereiken over de transactiegeschiedenis.
Een enkele machine heeft vrijwel geen kans om zelfstandig een block te vinden, dus sluiten de meeste miners zich aan bij een mining pool, waarin hashing power van duizenden deelnemers wordt gebundeld en de beloning proportioneel wordt verdeeld naar ieders bijdrage. Moderne Bitcoin-mining wordt gedomineerd door gespecialiseerde ASIC-hardware die uitsluitend voor SHA-256-hashing is gebouwd en draait in grootschalige faciliteiten met goedkope stroom, aangezien energiekosten doorgaans het grootste deel van de operationele uitgaven van een miner vormen.
Ongeveer elke twee weken past het netwerk automatisch de mining-moeilijkheidsgraad aan, zodat blocks in een gelijkmatig tempo blijven verschijnen, ongeacht hoeveel totale hashing power toetreedt of vertrekt. Het inkomen van een miner komt uit twee bronnen: de vaste block reward, die periodiek halveert (Bitcoins volgende halving wordt rond 2028 verwacht, waarbij de beloning daalt naar 1,5625 BTC), en de transactiekosten die gebruikers toevoegen, die steeds belangrijker worden naarmate de subsidie richting nul krimpt.
Niet elke cryptocurrency gebruikt miners; Ethereum en andere proof-of-stake netwerken hebben mining vervangen door validators die kapitaal vastzetten in plaats van elektriciteit te verbruiken.