Multisignature (Multisig)

Multisig-opzetten verdelen ondertekeningsbevoegdheid over meerdere afzonderlijke keys in plaats van te vertrouwen op één apparaat of persoon, zodat een enkele gecompromitteerde key, een verloren apparaat of een oneerlijke insider nooit alleen geld kan verplaatsen.

Er domineren twee implementaties. Bij Bitcoin zit multisig ingebouwd in de scripttaal: een M-van-N-regel wordt direct vastgelegd in een P2SH- of P2WSH-adres, en wallets zoals Electrum of Sparrow coördineren de gedeeltelijk ondertekende transactie totdat voldoende handtekeningen zijn verzameld voordat deze wordt uitgezonden. Bij Ethereum en andere smart-contract-chains is een multisig een gedeployed smart contract dat de lijst van eigenaren en de drempelwaarde voor handtekeningen on-chain opslaat; Safe (voorheen Gnosis Safe) is het bekendste voorbeeld en beveiligt inmiddels ruim 100 miljard dollar aan assets over tientallen netwerken.

Veelvoorkomende configuraties zijn onder meer:

• 2-van-3, populair bij individuen en kleine teams die keys verdelen over een hardware wallet, een telefoon en een back-upapparaat
• 3-van-5 of 4-van-7, gebruikelijk voor DAO-treasury's en bedrijfsfondsen, waarbij de treasury van Uniswap van ongeveer 2 miljard dollar een bekend voorbeeld is van een hogere drempel in de praktijk
• 2-van-2 escrow-regelingen, waarbij zowel een koper als een verkoper moet ondertekenen, soms met een derde arbiter-key achter de hand

De keerzijde is coördinatie: transacties duren langer voordat ze worden goedgekeurd, on-chain multisig kan meer gas kosten dan een transactie met één ondertekenaar, en als te veel ondertekenaars toegang verliezen of niet meewerken, kan geld permanent onbereikbaar worden. Daarom worden drempels doorgaans ruim onder het totale aantal keyhouders ingesteld, en worden vaak recovery-modules of timelocks toegevoegd voor extra veiligheid.