Venture Capital

Venture capital in de cryptowereld werkt grotendeels zoals traditionele startup-investeringen, alleen bestaat de uitbetaling zelden uit puur aandelenkapitaal. VC-firma's halen grote gepoolde fondsen op bij instellingen en vermogende investeerders en zetten dat kapitaal vervolgens in bij blockchain-startups tijdens de seed-, private-sale- of groeifase, in ruil voor aandelen in het bedrijf, gunstig geprijsde tokenallocaties, of beide.

Vroege crypto-fondsenwerving leunde op de SAFT (Simple Agreement for Future Tokens), maar toezicht van toezichthouders op die structuur, waaronder SEC-acties tegen projecten die SAFT's uitgaven, duwde de meeste firma's richting een model van "SAFE plus token warrant". Investeerders kopen dan aandelen in het ontwikkelingsbedrijf van het project en krijgen daarnaast een op een formule gebaseerd recht op een percentage tokens zodra een netwerk daadwerkelijk lanceert. Dit dekt het risico van een fonds af als een startup zijn product wijzigt of nooit een token uitbrengt.

De grootste crypto-gerichte fondsen, waaronder a16z crypto, Paradigm en Pantera Capital, beheren inmiddels miljarden dollars en bepalen mede welke protocollen worden gebouwd door al in de vroegste, goedkoopste fase winnaars te selecteren. Hun steun kan een project geloofwaardigheid geven en deuren openen bij exchanges en partners, maar het concentreert ook tokenaanbod bij een kleine groep insiders die instapten ver onder een latere publieke prijs.

• Tokens in handen van VC's zitten doorgaans vast onder een token lockup en vestingschema voordat ze verkocht mogen worden.
• Grote unlock-momenten kunnen de prijs van een token onder druk zetten als VC's verkopen in dunne retailliquiditeit.
• Communityleden volgen VC-allocaties vaak als onderdeel van de bredere tokenomics van een project.

Door deze dynamiek wordt retailbeleggers aangeraden de captable en het unlock-schema van een project te checken voordat ze zware VC-steun automatisch als een positief signaal beschouwen.