Vault

Een vault is een zichzelf uitvoerend stuk code dat gestorte assets in beheer neemt en er een vooraf vastgelegde reeks acties mee uitvoert, zodat niemand de positie handmatig hoeft te managen. Deposanten ontvangen doorgaans een receipt token dat hun aandeel in de pool vertegenwoordigt, dat in waarde stijgt (of in aantal toeneemt) naarmate de onderliggende strategie rendement oplevert.

De meeste yield-vaults volgen de ERC-4626-standaard op Ethereum en EVM-compatibele chains, die vastlegt hoe stortingen, opnames en de boekhouding van shares werken, zodat verschillende vaults en front-ends veilig op elkaar kunnen aansluiten. Een strategy contract dat aan de vault gekoppeld is, sluist de gepoolde middelen naar leenmarkten, liquidity pools of staking contracts, int de resulterende beloningen en herinvesteert die automatisch, een proces dat vaak auto-compounding wordt genoemd. Sommige vaults draaien een enkele strategie; andere, soms curated of allocator vaults genoemd, verplaatsen kapitaal actief tussen meerdere onderliggende protocollen op zoek naar het beste risicogewogen rendement.

Vaults bestaan omdat het handmatig beheren van yield farming-posities traag, kostbaar aan gas en foutgevoelig is; het bundelen van stortingen spreidt bovendien de transactiekosten over veel gebruikers. Naast het genereren van rendement wordt de term ook gebruikt voor treasury vaults die DAO's en protocollen gebruiken om reserves aan te houden, vaak beveiligd met multi-signature goedkeuring of timelocks in plaats van een geautomatiseerde strategie.

Het risico van een vault is gelaagd: een gebruiker loopt niet alleen risico via het contract van de vault zelf, maar via elk onderliggend protocol waarmee die interactie heeft, waardoor een bug of exploit ergens in die keten gestorte middelen kan raken. Het controleren van audit-geschiedenis, strategietransparantie en opnamevoorwaarden voordat je stort, is standaardpraktijk binnen DeFi.