Volatility

Volatiliteit wordt meestal uitgedrukt als een geannualiseerd percentage, afgeleid van de standaarddeviatie van de prijsrendementen van een asset. Dat geeft traders een concreet getal om markten mee te vergelijken, in plaats van slechts het vage gevoel dat "de prijs veel beweegt". Een coin met 80% geannualiseerde volatiliteit zal naar verwachting veel verder van zijn gemiddelde prijs afwijken over een jaar dan een coin op 20%.

De volatiliteit van crypto komt voort uit een combinatie van structurele factoren: markten handelen 24/7 zonder circuit breakers, orderboeken zijn dunner dan bij aandelen, en een groot deel van de supply ligt bij een relatief klein aantal houders wier transacties de prijs flink kunnen verplaatsen. Assets met een lagere market cap schommelen doorgaans het hardst, omdat er veel minder kapitaal nodig is om de prijs te verschuiven. Bitcoin en Ethereum, als de meest liquide assets, zijn binnen crypto doorgaans het minst volatiel, al blijven ze veel volatieler dan large-cap aandelen of goud; onderzoek plaatst hun standaarddeviatie doorgaans op twee tot vier keer die van een brede aandelenindex, ook na jaren van institutionele adoptie die de schommelingen geleidelijk hebben gedempt.

Traders volgen volatiliteit direct met tools zoals Bollinger Bands, die breder en smaller worden met recente prijsschommelingen, en indirect via op opties gebaseerde indices zoals Deribit's DVOL, die de verwachte volatiliteit over 30 dagen schat op basis van de prijzen van Bitcoin-opties.

Hoge volatiliteit werkt in twee richtingen: het creëert grote winstkansen voor actieve traders, maar betekent ook dat gehefboomde posities binnen enkele minuten geliquideerd kunnen worden en dat langetermijnhouders diepe, tijdelijke drawdowns moeten kunnen verdragen zonder in paniek te verkopen bij een dieptepunt.