51% Attack

Een 51% attack wordt mogelijk zodra één miner, mining pool of staking-partij meer dan de helft van de totale validerende macht van een blockchain in handen krijgt. Die drempel is belangrijk omdat de meeste blockchains ervan uitgaan dat eerlijke deelnemers altijd de meerderheid vormen; zodra een aanvaller die grens overschrijdt, kan hij elke andere node voorbijstreven en bepalen welke versie van de transactiegeschiedenis het netwerk accepteert.

In de praktijk kan een aanvaller met een meerderheid geen handtekeningen vervalsen of coins stelen uit wallets die hij niet controleert. Wat wel mogelijk is, is beperkter maar nog steeds schadelijk: gekozen transacties tegenhouden zodat ze niet bevestigd worden, of recente blocks herschrijven om een transactie ongedaan te maken nadat de goederen of exchange-credit ervoor al zijn geïncasseerd, de klassieke double spend. Hoe langer de aanvaller de meerderheid vasthoudt, hoe dieper de reorganisatie die hij kan afdwingen.

Kleinere proof-of-work-netwerken zijn de meest voorkomende doelwitten, omdat het huren van voldoende mining power goedkoop is ten opzichte van hun marktwaarde. Ethereum Classic is meerdere keren aantoonbaar aangevallen, waaronder een incident in 2020 dat een exchange miljoenen dollars kostte aan teruggedraaide deposito's, en Bitcoin Gold verloor in 2018 een vergelijkbaar bedrag. Bitcoin zelf is nooit succesvol aangevallen; de hash rate is inmiddels zo groot dat het verwerven of huren van de benodigde hardware veel meer zou kosten dan enige realistische opbrengst.

Proof-of-stake-ketens kennen een andere rekensom: een aanvaller moet meer dan de helft van de gestakete supply kopen en vastzetten, en slashing-straffen vernietigen die stake zodra de aanval wordt ontdekt, waardoor de exercitie grotendeels zichzelf ondermijnt. Gangbare verdedigingen zijn onder meer wachten op extra confirmations voordat een betaling als definitief geldt, en finality-regels die diepe herschrijvingen van de keten steeds duurder maken.