Double Spending

Double spending beschrijft wat er gebeurt wanneer iemand probeert om exact hetzelfde digitale geld te gebruiken voor twee tegenstrijdige betalingen voordat het netwerk de overlap kan opmerken. Omdat een transactie in feite alleen data is, zou een oneerlijke partij in theorie één betaling naar een verkoper kunnen uitzenden, terwijl hij stiekem een tweede transactie voorbereidt die dezelfde coins terug naar zichzelf stuurt, in de hoop dat die tweede transactie later de eerste overschrijft.

Satoshi Nakamoto's oorspronkelijke Bitcoin-whitepaper omschreef het oplossen hiervan als de kernvereiste voor elk peer-to-peer elektronisch geldsysteem dat geen bank of betaalverwerker nodig heeft om als scheidsrechter op te treden. De oplossing is een openbaar, van tijdstempels voorzien grootboek dat wordt beveiligd door Proof of Work: miners strijden om openstaande transacties te bundelen in blocks, en het netwerk beschouwt de langste geldige chain als leidend. Elke coin kan maar één keer als input worden gebruikt, dus een transactie die onder voldoende confirmations begraven ligt, zou vereisen dat al het rekenwerk erbovenop opnieuw wordt gedaan, wat exponentieel duurder wordt naarmate de chain groeit.

Het theoretische zwakke punt is een 51% attack, waarbij één miner of pool meerderheidscontrole krijgt over de hashpower van een netwerk (of over de gestakete waarde bij Proof-of-Stake chains) en in het geheim een alternatieve chain mint die een eerdere betaling wist, terwijl de daarmee gekochte goederen behouden blijven. Dit is nog nooit gebeurd op Bitcoin, maar kleinere proof-of-work chains zijn herhaaldelijk getroffen: Bitcoin Gold verloor in 2018 ongeveer 18 miljoen dollar aan een 51%-double-spend-aanval, en Ethereum Classic kreeg in 2019 en 2020 te maken met meerdere vergelijkbare aanvallen. Daarom wachten verkopers en exchanges op meerdere block confirmations voordat ze een betaling als definitief beschouwen, in plaats van een unconfirmed transactie zomaar te vertrouwen.