Hash Rate

Hash rate is de snelheid waarmee de miners van een netwerk hashing-berekeningen kunnen uitvoeren: de trial-and-error-berekeningen die worden gebruikt om een geldige block header te vinden en toe te voegen aan een Proof of Work-blockchain. Het gaat meestal niet om de output van één miner, maar om de gecombineerde rekenkracht van alle apparaten die meedingen naar het volgende block, van ASIC-rigs en mining farms tot, bij kleinere netwerken, gewone GPU's.

Hash rate en mining difficulty bewegen in lockstep. Het protocol van Bitcoin herberekent de difficulty elke 2.016 blocks, ongeveer elke twee weken, om de gemiddelde blocktijd rond de 10 minuten te houden: stijgt de gecombineerde hash rate van het netwerk, dan stijgt ook de difficulty ter compensatie; vallen miners offline, dan daalt de difficulty. Deze feedbackloop verklaart waarom hash rate- en difficulty-grafieken elkaar zo nauw volgen.

Omdat het herschrijven van de blockchain-geschiedenis vereist dat je sneller rekent dan alle eerlijke miners samen, functioneert hash rate ook als een grove veiligheidsmaatstaf: hoe hoger deze stijgt, hoe duurder een 51% attack wordt. De hash rate van Bitcoin schommelde in 2026 rond recordniveaus, in de honderden exahashes per seconde, waardoor een aanval financieel onrealistisch is; kleinere Proof of Work-coins met slechts een fractie van die rekenkracht bieden geen vergelijkbare garantie en zijn in het verleden al succesvol aangevallen.

Hash rate wordt uitgedrukt in hashes per seconde, oplopend van kilohash (KH/s) via mega, giga en tera tot exahash (EH/s) naarmate de netwerkkracht groeit, en wordt doorgaans gevolgd als een afgevlakt gemiddelde in plaats van een live cijfer, omdat de tijd tussen individuele blockvondsten inherent willekeurig is.