Slippage

Slippage ontstaat wanneer de prijs die een trader op het scherm ziet niet de prijs is waartegen de order daadwerkelijk on-chain wordt uitgevoerd. In crypto wordt dit vooral bepaald door twee factoren: hoezeer de trade zelf de markt beweegt, en hoeveel de markt beweegt in de seconden tussen het indienen en het bevestigen van een order.

Bij een automated market maker verschuift een swap direct de verhouding tussen de tokens in een liquidity pool, waardoor de omvang van de trade zelf mede de slippage bepaalt: hoe kleiner de pool ten opzichte van de order, hoe sterker de prijs beweegt voordat de swap wordt uitgevoerd. Dit wordt vaak price impact genoemd en staat los van slippage die simpelweg door netwerkvertraging ontstaat, wanneer een transactie meerdere blocks in de mempool blijft hangen terwijl de bredere marktprijs wegdrijft van de oorspronkelijke koers.

De meeste DEX-interfaces laten traders een maximale slippage tolerance instellen: een percentage-marge tussen de opgegeven prijs en de slechtst acceptabele uitvoeringsprijs. Valt de uiteindelijke prijs buiten die marge, dan wordt de transactie teruggedraaid in plaats van tegen een slechte koers uitgevoerd. Een strakke tolerance beschermt tegen slechte prijzen maar riskeert mislukte transacties bij volatiele assets; een ruime tolerance garandeert vrijwel altijd uitvoering, maar kan worden misbruikt door bots die sandwich attacks uitvoeren: ze kopen vlak vóór een openstaande trade en verkopen direct erna om het verschil op te strijken, een vorm van front running.

Slippage is doorgaans het kleinst bij diepe, veelverhandelde paren en het grootst bij dun verhandelde tokens, waardoor liquiditeitsdiepte de belangrijkste factor is voor hoeveel een trade werkelijk kost, los van de vermelde fees.