Het tokeniseren van een real world asset houdt in dat er een blockchain-token wordt uitgegeven die juridische of economische rechten vertegenwoordigt op iets dat off-chain bestaat, zoals een obligatie, een gebouw, een vat olie of een private lening. De token zelf heeft geen zelfstandige waarde; het is een digitale claim waarvan de waarde gekoppeld is aan het onderliggende asset, geverifieerd via juridische overeenkomsten, custodians, of oracles die real-world data zoals prijs of eigendomsstatus naar de chain voeden.
De snelst groeiende categorie is getokeniseerde kortlopende staatsschuld. Producten zoals het BUIDL-fonds van BlackRock en BENJI van Franklin Templeton laten instellingen blootstelling aan Amerikaanse staatsobligaties on-chain aanhouden, met vrijwel directe afwikkeling en 24/7 overdraagbaarheid, iets wat traditionele custodial-rails niet bieden. Private credit, getokeniseerd vastgoed, grondstoffen en carbon credits volgden, waarbij de totale on-chain RWA-waarde (exclusief stablecoins) tegen 2026 tientallen miljarden dollars bereikte, verspreid over tientallen platforms en meerdere blockchains.
RWA's zijn belangrijk voor DeFi omdat ze protocollen in staat stellen assets met onafhankelijke, minder volatiele kasstromen te gebruiken als collateral of yield-bron, waardoor on-chain liquiditeit wordt gekoppeld aan traditionele finance. Tokenization kan ook anders illiquide bezittingen zoals commercieel vastgoed fractioneren, zodat kleinere investeerders een deel kunnen kopen in plaats van het hele asset.
De belangrijkste risico's zijn geen blockchain-risico's maar off-chain risico's: of de uitgever het onderliggende asset daadwerkelijk bezit, of juridische claims afdwingbaar zijn als de uitgever failliet gaat, en of een token snel kan worden ingewisseld of doorverkocht. De regelgeving verschilt ook aanzienlijk per jurisdictie en assettype, en veel RWA-tokens blijven beperkt tot gewhitelistte, geaccrediteerde investeerders in plaats van vrij verhandelbaar op open markten.