Staking

Staking is het vastzetten van cryptocurrency in een Proof of Stake (PoS) netwerk om dat netwerk mee te beveiligen en daarvoor in ruil een deel van de nieuw uitgegeven coins of transactiekosten te ontvangen. In plaats van te concurreren met rekenkracht zoals bij Bitcoin-mining, zetten stakers kapitaal op het spel: het netwerk selecteert deelnemers om blocks voor te stellen en te bevestigen, ongeveer in verhouding tot hun ingezette bedrag, en wie meer of langer inzet, wordt vaker gekozen.

Er zijn meerdere manieren om mee te doen. Solo staking betekent dat je zelf een validator-node draait en de volledige beloning int, maar veel chains hanteren een hoge minimumgrens, Ethereum vereist bijvoorbeeld 32 ETH, waardoor de meeste particuliere houders liever aansluiten bij een staking pool, gebruikmaken van een delegated staking systeem, of kiezen voor liquid staking, waarbij een protocol een verhandelbaar receipt-token uitgeeft dat de vastgezette coins vertegenwoordigt, zodat het kapitaal niet volledig stilligt. Ook gecentraliseerde exchanges bieden custodial staking aan, waarbij je iets van het rendement inlevert voor gemak.

Beloningen worden uitbetaald in het gestakete asset zelf, dus een stijgend jaarlijks rendement (APY) beschermt niet tegen een dalende tokenprijs. Validators die offline gaan of tegenstrijdige blocks goedkeuren, kunnen via slashing worden bestraft en een deel van hun inzet verliezen, wat maakt dat de keuze van een betrouwbare validator of pool ertoe doet. De meeste netwerken hanteren ook een unbonding-periode voordat gestakete coins en beloningen opneembaar zijn, variërend van direct tot enkele weken afhankelijk van de chain.

Door energie-intensieve mining te vervangen door kapitaalinzet, vormt staking de basis van de beveiliging van grote netwerken zoals Ethereum en is het uitgegroeid tot een bouwsteen van on-chain finance, die rechtstreeks doorwerkt in DeFi-strategieën zoals yield farming.