LP

Een LP stelt crypto-assets beschikbaar aan een liquidity pool, zodat een decentralized exchange of leenprotocol genoeg middelen achter de hand heeft om andere gebruikers te laten traden of lenen zonder te wachten op een tegenpartij. In de praktijk betekent dit meestal dat je twee tokens van ongeveer gelijke waarde stort, bijvoorbeeld ETH en een stablecoin, in een automated market maker zoals Uniswap of Curve.

Als tegenprestatie voor het vastzetten van middelen mint het protocol een LP-token dat het aandeel van de inlegger in de pool vertegenwoordigt. Elke swap die tegen de pool wordt uitgevoerd, betaalt een kleine fee, die naar rato onder de LP's wordt verdeeld, en veel protocollen laten LP's datzelfde LP-token elders staken om extra beloningen te verdienen via yield farming. Door het LP-token later te verbranden, krijg je de onderliggende assets plus opgebouwde fees terug.

LP zijn is niet risicovrij. Het grootste gevaar is impermanent loss: als de twee gestorte tokens qua prijs uit elkaar bewegen, herbalanceert de pool automatisch de holdings van de LP richting het zwakkere asset, waardoor opnemen op dat moment minder waarde kan opleveren dan simpelweg beide tokens vasthouden. Volatiele of ongecorreleerde paren dragen het hoogste risico op impermanent loss, terwijl stablecoin-paren relatief veilig zijn. Bugs in smart contracts, exploits van het protocol en plotselinge liquiditeitsopnames door andere grote providers vormen extra risico's. Nieuwere ontwerpen, zoals concentrated liquidity ranges bij Uniswap v3 en v4, laten LP's specifieke prijsbanden targeten voor hogere fee-inkomsten, ten koste van meer actief beheer.