Put Option

Wanneer een trader een put koopt, koopt hij in feite een verzekering tegen een dalende prijs: het contract legt vandaag een vaste verkoopprijs vast die later gebruikt kan worden, ongeacht hoe ver de markt daalt. Als tegenprestatie voor die bescherming betaalt de koper een eenmalige premie aan de verkoper van de optie (de "schrijver"), die de verplichting op zich neemt om het actief tegen de uitoefenprijs te kopen als de houder besluit de optie uit te oefenen.

Crypto-exchanges die opties aanbieden, zoals Deribit, gebruiken meestal Europese contracten: die kunnen alleen op de vervaldatum worden uitgeoefend en niet op elk moment daarvoor, en ze worden afgewikkeld in cash of een stablecoin in plaats van door levering van de onderliggende coin. Een put wordt winstgevend, of "in the money", zodra de marktprijs meer dan de betaalde premie onder de uitoefenprijs zakt; blijft de prijs boven de uitoefenprijs, dan verloopt de optie simpelweg waardeloos en is het verlies van de koper beperkt tot wat hij ervoor betaalde.

Traders gebruiken puts voor twee hoofddoeleinden. Speculanten kopen ze om te profiteren van een verwachte prijsdaling zonder een shortpositie te openen of een asset op margin te lenen. Houders van Bitcoin of Ethereum gebruiken ze defensief: ze kopen puts als hedge, zodat een scherpe daling van hun spot-posities wordt gecompenseerd door winst op de optie, vergelijkbaar met het verzekeren van een portefeuille. Omdat cryptoprijzen sterk volatiel zijn, liggen putpremies doorgaans relatief hoog vergeleken met traditionele markten, en piekt de vraag naar neerwaartse bescherming vaak rond grote futures- en optie-vervaldata.